Oogsttijd

October 08, 2011 0 Comments Quinta Blog by Marie-Louise Filippini

Oogsttijd

De natuur is ‘in de war’, alles ligt zeker een maand achter ‘op schema’. Zo ook de eerste cacao oogst van het jaar: waar anders in de maand juli, midwinter hier, het cacao gebeuren aardig stil ligt was het nu nog volop oogsttijd. Overal rijpe vruchten en iedere dag regen. En dat betekent niet een buitje zo af en toe maar een dagelijks regengordijn dat maar niet open wil gaan. En in deze stromende nattigheid moesten onze werkers erop uit.

Op onze “ouderwetse” plantage gebaseerd op het cabruca systeem - wat inhoudt veel hoge tropische woudreuzen en in hun schaduw relatief weinig cacao planten per hectare- betekent dit uren lopen en door en door nat worden om de cacao hoog van de stammen van de bomen te halen ( met een soort vlijmscherp mes aan een heel lange stok) , de kalebassen te verzamelen in grote manden die glibberend door de modder naar de ezel worden gesjouwd. De ezel stapt dan weer zwaar beladen naar een centraal verzamelpunt. En dat 8 uur lang. Totaal verkleumd komen we het eind van de dag thuis. Nog meer nattigheid, ook in huis is alles vochtig, kleren zijn niet meer droog te krijgen en het beddengoed bestaat uit klamme lappen. Ook het breken van de kalebassen om de cacaobonen eruit te krijgen en het fermenteren gebeurt onder niet aflatende regen. Hierna volgt de ultieme uitdaging: de cacaobonen moeten drogen! Daar is flink wat warmte, dus zon voor nodig! En de afgelopen weken heeft die zon zich amper laten zien…. Dan voltrekt zich het wonder van de tropen! Vanaf het moment dat onze bonen vanuit de fermentatiebakken op de drogerij zijn geschept schijnt de zon, zeven dagen aan een stuk. S’ nachts wel flinke buien maar dat geeft niet zoveel: het dak van de drogerij is dan toch dicht! En dus ligt onze met veel inspanning geoogste laatste manden ‘wintercacao’ goudbruin glimmend droog te worden. Wat een voldoening!

Want hoe perfect biologisch ons product ook is, hoe gezond en ziektevrij onze kalebassen ook zijn, hoe rijp de bonen, hoe mooi gefermenteerd ook, als onze bonen niet knisperend droog zijn en er geen koperen gloed van een warme zon van ze afstraalt willen onze (buitenlandse) afnemers ze niet, zij willen altijd 100 % kwaliteit. En zij zijn voor ons van levensbelang! Dankzij hen loont het om een ons zeer arbeidsintensieve kwaliteitsproduct te produceren: zij willen voor die kwaliteit een eerlijke prijs betalen en dat maakt ons onafhankelijk van de onzekerheid van de prijsontwikkelingen op de wereldmark voor bulkcacao. De prijsvorming op die markt is niet alleen afhankelijk van het aanbod van cacao wereldwijd maar is ook onderwerp van sterke speculatie. Daarnaast wordt de prijs nog eens zeer beïnvloed door valutaontwikkelingen. Voor Brazilie betekent dit dat vanwege de sterke real ten opzichte van de dollar de cacaoprijs bijna 15 % ligt lager dan vorig jaar op deze tijd. En alleen al het enkele gerucht dat de Afrikaanse oogst dit jaar wel eens 50 % hoger zou kunnen liggen dan vorig jaar kan de prijs van de ene dag op de andere zo met 10 % laten kelderen. Voor een doorsnee ondernemer zou de afhankelijkheid van een dergelijke wispelturige en onzekere markt de doodsteek zijn: voor de gemiddelde cacaoboer bij ons in de omgeving is het de harde werkelijkheid van iedere dag: ”als god het wil” zal het binnenkort misschien beter worden… Enige prikkel om aan kwaliteitsverbetering te doen levert deze manier van marktwerking in ieder geval niet op.