by-catch

March 25, 2011 1 Comments Quinta Blog by Marie-Louise Filippini

Het herstellen van een totaal verwaarloosde cacaoplantage kost heel veel energie, menskracht, tijd en geld. Als het eerste grove schoonmaakwerk is gedaan blijken er nogal wat stukken land te zijn waarop geen enkele cacaoboom het heeft overleefd. Dat betekent dat herplant nodig is. En dat betekent volgens de cacaokenners dat er ook bananen geplant moeten worden. Jonge cacao heeft de schaduw nodig die de grote bananenbladeren bieden en daarnaast schijnen de wortels van de banaan de structuur van de grond geweldig goed te doen en dat helpt de jonge cacao dan ook weer. Dat er nog heel wat andere bomen in het bos staan die toch ook veel schaduw bieden is niet van belang: er moeten bananen komen.

Voor ik deze situatie goed en wel heb doordacht staat er al een ploegje mannen onder leiding van onze bedrijfsleider kuilen te graven ten behoeve van bananenstekken. En niet veel later , vrijwel tegelijk met het moment dat de cacaokiempjes hun eerste blaadjes boven de grond steken ontrollen zich de eerste bananenbladeren. Inderdaad een prachtig systeem. De bananen groeien binnen een jaar een meter of 3 de lucht in en onder hun gebladerte blijft het heerlijk koel en daar houdt de veel langzamer groeiende cacao van.

Maar wat er òòk gebeurt is dat de bananen in sneltreinvaart vruchten gaan produceren: waar ik ook kijk hangen grote trossen, zo zwaar dat de vrijwel geheel uit water bestaande bananenstengels diep beginnen door te buigen. Daar moet volgens de lokale deskundigen snel wat aan gedaan worden! Mankracht, die ik had bestemd om organische meststof te gaan strooien rond de jonge cacao, wordt ingezet om de bananen te voorzien van stevige stutten.

En dan breekt het zweet breekt me uit. Binnenkort zijn deze bananen rijp en wat moet ik met die enorme berg bananen? Ik ben geen fruit producent en weet niets van de bananenmarkt, ik wil daar eigenlijk ook helemaal niets van weten, ik heb al genoeg aan mijn hoofd met mijn cacao! Maar ja, toch te gek voor woorden om niets met die bananen te doen , het is toch goed voedsel dat daar hangt! En zo word ik gedwongen mijn activiteiten uit te breiden met” bananenmarketing”, weg focus op je eigen niche! Na enig onderzoek en veel rondvragen ontvouwt zich de wereld van de regionale bananenhandel: er blijkt een heel netwerk van opkopers te bestaan die onderling marktverdelings- en prijsafspraken hebben. Voor de producent – en dat ben ik nu ineens- is het stikken of slikken. Je verkoopt tegen de opgegeven prijs en levert op de door de handelaar gewenste dag of je bananen blijven rustig doorrijpen tot ze niets meer waard zijn. En tja, aldus de handelaar, de markt is heel zwak in deze tijd van het jaar, het aanbod is overweldigend en niemand wil eigenlijk bananen ! Dat hij met zo’n praatje zou komen, daar had je vergif op in kunnen nemen. Er zit niets anders op dan de situatie te accepteren en met de handelaar in zee te gaan: de bananen met de juiste rijpheid worden door een van zijn medewerkers geoogst, in kammen gesneden en minutieus geteld. In het holst van de nacht verschijnt een vrachtwagen die de hele handel tegen contante betaling meeneemt. Weg bananen, althans de rijpe! Wat een werk is het geweest voor die paar centen. Ik blijf achter met de vraag of het tenminste de moeite waard is geweest voor de cacao. Het antwoord op die vraag zal nog even op zich laten wachten ….

Comments (1)

M van der zee

Dat wordt zo nog een heel fruitimperium! Misschien toch maar in de export of adopteer een banaannee hoor, ernstig onder de indruk van je noeste arbeid! En, we beginnen je wel te missen zo langzamerhand, hoop dat je weer eens deze kant op komt! xmarianne
Please login to comment